Հայերը նախընտրում են թանկ համակարգիչներ 
Բայց մեծամասնությունը կմնա առանց համակարգչի
Սամվել Ավագյան
 |
| Ակնհայտ է, որ ծրագիրը բավականաչափ թափանցիկ և հրապարակային չէ, չնայած մենք գործ ունենք (կամ ունենալու ենք) պետական ռեսուրսների օգտագործման հետ: |
«Ձեռնարկությունների ինկուբատոր» հիմնադրամի տնօրեն Բագրատ Ենգիբարյանը, որը նաև «Համակարգիչ բոլորի համար» ծրագրի կազմակերպիչներից է, «Կապիտալի» խնդրանքով երեկ որոշ պարզաբանումներ տվեց ծրագրի վերաբերյալ:
Հիշեցնենք, որ հանրության համար շատ անսպասելի՝ ծրագրով առաջարկվում են բավական թանկ մոդելներ, որոնց արժեքը սկսում է Դ240 հազարից (մոնիտորի հետ միասին՝ Դ324 հազ.), իսկ ամենաէժան նոութբուքը Դ252 հազ. է: Սա նշանակում է, որ ծրագրի սոցիալական արժեքը շատ փոքր է:
Գնային այս սեգմենտը կհանգեցնի ոչ թե անհատների մոտ և ընտանիքներում համակարգիչների թվի ավելացմանը, այլ պարզապես կնպաստի, որ արդեն համակարգիչ ունեցողները թարմացնեն դրանք, քանի որ առաջարկվում են ապառիկի նպաստավոր պայմաններ:
Պատահական չէ, որ պիլոտային ծրագրի ընթացքում առավել մեծ հետաքրքրություն են առաջացրել ամենաթանկ համակարգիչները: Մեկնարկելով որպես բիզնես նախագիծ՝ «Համակարգիչ բոլորի համար» ծրագիրը կարող է նպաստել այս շուկայում նոր գերիշխող դիրքի ի հայտ գալուն՝ չլուծելով տեղեկատվական հասարակության կայացման խնդիրը:
Ըստ Ենգիբարյանի՝ առայժմ իրագործվում է պիլոտային ծրագիր՝ Երևանում, Գյումրիում և Վանաձորում: Նրա տեղեկացմամբ՝ առաջարկվող մոդելները մոտ 10%-ով էժան են շուկայում առաջարկվող համանման մյուս մոդելներից, սակայն հատուկ որոշում է կայացվել, որ գինը շատ չտարբերվի շուկայական գներից:
Պատվիրվել և իրացվել է 500 համակարգիչ, որը հայկական շուկայի համար բավական մեծ թիվ է: Այսինքն՝ պիլոտային ծրագիրն արդեն շուկայի վրա էական ազդեցություն է թողել: Սա անակնկալի է բերել շուկայի բոլոր մասնակիցներին, որոնք պարզապես չեն հասցնում իրենց ապրանքի էժանացման ռեզերվներ գտնել:
Այնպես է ստացվում, որ կառավարությունը նպաստում է, որ շուկայի մասնակիցներից մեկը դեմպինգային գներ սահմանի: Անգամ եթե դա արվում է բարի նպատակներով, բումերանգի էֆեկտ կառաջացնի, քանի որ գերիշխող դիրքի առաջացումը երկարաժամկետ հեռանկարում գների անխուսափելի բարձրացման է տանում, որից կառավարական ոչ մի վերահսկողություն մեզ չի ազատի:
Հունվարից նախատեսվում է ծրագիրն ավելի ընդլայնել. կառաջարկվի 2-3 հազար համակարգիչ: Ըստ Ենգիբարյանի՝ համակարգչային այլ ընկերություններ ևս կարող են մասնակցել այդ ծրագրին, սակայն պետք է ապահովեն մի շարք պայմաններ, ինչպես, օրինակ, իրացնող անձնակազմի կրթումը:
Մյուս խանութներին ևս հնարավորություն է ընձեռած ներգրավվել ծրագրում: Ենգիբարյանի տեղեկացմամբ՝ Հայաստանում համակարգիչների իրացմամբ զբաղվող խանութների 70%-ը համապատասխան պայմաններ ունի դրա համար:
Սակայն այստեղ մեկ այլ խնդիր կա. այն պայմանները, որոնցով մյուս ընկերությունները կարող են ներգրավվել ծրագրում, այնքան էլ հրապարակային չեն: Բ. Ենգիբարյանը մեզ խորհուրդ տվեց դրանց ծանոթանալ www.computerforall.am կայքում, սակայն դրանում նման տեղեկատվություն դրված չէ:
Ակնհայտ է, որ ծրագիրը բավականաչափ թափանցիկ և հրապարակային չէ, չնայած մենք գործ ունենք (կամ ունենալու ենք) պետական ռեսուրսների օգտագործման հետ:
Ինչ վերաբերում է ծրագրի ընթացքին, ապա Ենգիբարյանն ասում է, որ նպատակ չունեն համակարգիչներից արագ ազատվել, առայժմ փորձում են միայն հասկանալ, թե իրացման և հետիրացումային շղթան ինչպես կաշխատի:
Էժան համակարգիչներ չեն առաջարկում, քանի որ բանկային համակարգը սոցիալական անապահով խավերին վարկերն այնքան էլ հեշտությամբ չի տրամադրում: Ընդհանրապես՝ վարկավորման հարցը ներկա փուլում դիտարկվում է որպես ամենախնդրահարույցը:
Թոմ - 2 Հոկտեմբեր 2009թ.
Նախ պետք է հասկանալ, թե ինչու է այս ծրագրով զբաղվում Բագրատ Ենգիբարյանը եւ նրա կողմից ղեկավարած հիմնարկությունը: Որքան որ հայտնի է, այս գործունեությունը հակասում է նրա ձեռնարկության կանոնադրությամբ սահմանված նպատակներին: Եվ երկրորդ, «պիլոտային» կոչվող ծրագրում դեռեւս չի վաճառվել 500 համակարգիչ եվ այդքան արագ մեր շուկայում չի կարող վաճառվել այդքան թանկ համակարգիչներ: Լավագույն դեպքում այդ թիվը կարող է լինել 100: Սա ուղղակի ծրագրի հեղինակների ցանկությունն է, որոնք մտածում են շատ արագ, պետական միջոցների ներգրավմամբ, հաջողակ բիզնես իրականացնել: Պետք է նկատել, որ առաջարկված համակրգիչները ոչ թե 10 տոկոսով էժան են, այլ 5-10 տոկոսով թանկ են շուկայում առաջարկվող նմանատիպ համակարգիչներից: Այս համակարգիչների գնի մեջ կա առնվազն 25 տոկոս շահութաբերություն, այն դեպքում երբ հայկական համակարգչային շուկայում 10-15 տոկոս շահութաբերությունը համարվում է հաջողակ բիզնես:
Հակոբ - 2 Հոկտեմբեր 2009թ.
Քանի դեռ այս ծրագրի շնորհիվ Հայաստանում համակարգչային բիզնեսն էլ չի մոնոպոլիզացվել, հարկավոր է բոյկոտել ծրագիրը:
Հայկ - 2 Հոկտեմբեր 2009թ.
Պարզապես Բագրատ Ենգիբարյանը սոցիալական ծրագիրը խառնել է մաքսիմալ թվով նոութբուքեր վաճառելու ծրագրի հետ։
Գևոր - 2 Հոկտեմբեր 2009թ.
Ժողովուրդ, Գյումրիում ու Վանաձորում որտեղ են վաճառում ?
Saqo - 2 Հոկտեմբեր 2009թ.
Ed 10%-y vor avelacneq, um hashvin eq tankacnum u um grpanna lcvelu?
Արամայիս - 2 Հոկտեմբեր 2009թ.
Սա կոչվում է, որ պետությունը համակարգչային շուկան նվիրում է մեկ ընկերության: Կարելի է պատկերացնել ինչքան «Շնորհակալ» պիտի լինի այդ ընկերությունը...
Կորյուն Շեկոյան - 9 Դեկտեմբեր 2009թ.
Ես համակարգչային բիզնես ունեմ Վանաձորում, 12 տարվա ընթացքում հասել եմ բարցր հեղինակության մեզ մոտ ու այս նորօրյա բիզնեսմենները ընդամենը 1-2 ամսում ինձ հիմա ավելի շատ վնաս տվեցին, քան 8-9 ամսվա տնտեսական ճգնաժամը (որը, վերջին տվյալներով, դեռ շարունակվում է :))
Եթե լինեին հավասար բանկային պայմաններ, ծրագրի կազմակերպիչները միայն իրենց փսլինքը կլիզեին Վանաձորում:
Ես իմ տեսակետներն եմ գրել www.hetq.am հասցեում:
ԲԱԺԱՆՈՐԴԱԳՐՎԵԼ
